Yönetim inşası ve uygulamasında siyasi sünnet

 Yönetim inşası ve uygulamasında siyasi sünnet; 

“Niyetlenince kararlığını gözünün önüne koydu ve sonuçlarından bahsetmeyi bir yana bıraktı. Ne kendisinden başka kimseye danıştı. Ne de kılıçtan başka dost kabul etti”

Şair Beşir bin Nâşib yol açabileceği sonuçlara bakmadan ve  istişare yapmadan güç mantığına  başvurmakla işte böyle övünüyor.

Fakat İslam’ın bu konuda

Şura, adalet, özgürlük ve iman sahibi cemaatin maslahatını ferdin anormal bir şekilde büyüyen çıkarlarına tercih temeli üzerine kurulu farklı bir bakışı var. İslamda yöneticinin konumu ve ümmet ile ilişkisi hakkındaki tasavvuru ; ücretle çalışanın iş sahibiyle ilişkisidir. Ümmet belirli bir maddi ücret ve şartlı bir manevi makam karşılığı yönetme işini yerine getirmesi için onu vekil tayin etmiştir. onunla gönüllü bir anlaşma yapmıştı ve bu anlaşmanın tarafları şöyledir: yöneticiden güvenilirlik ve dürüstlük, yönetilenden itaat ve destek. 

“Ücretle istihdam edeceğin en iyi kimse güçlü ve güvenilir olandır “. ( el-kasas 26)