muazzam bir değişimin eşiğindeki zat

Dünya kendi nizamı içerisinde "aciz bedenleri donduracak ve gözleri fal taşı gibi açtıracak" güne doğru zamanın akışına teslim olmuşken .. Ey cihanı değerli kılan senden bir haber var mı? nedir ahvalın, seni dünya nimetlerine layık gören ve ahiret saadetine çağıran rabbe olan teslimiyetin yerinde ve diri midir?

Nizamı ekberi teffekkür ederken zat, içindeki bu muazzam huzursuzluğun farkında ve biliyor ki bu derin irtiba onu bir değişimin eşiğine sürükleyecekti. 

Olduğumuzdan öteye gidebilmenin bir külfeti vardır ama nihayetinde değişimin kişiye saadeti getirecek olması neden insaları tatmin etmez! varlık ve yokluk arsındaki farklılık bedensel bir algıdan öte bir şey olmalı. 

Kişi nihayetinde fani olduğunu ve zamanı gelince ait olduğu yere gideceğini bilir. 

Ruhları hasta olanlar esarete mahkumdur. Ne mutlu ki rabbe teslimiyetini sunarak hürriyetini kazananlara. İşte onlar için alemler, gezecebilecekleri bir tarla misali, rüyalar bir mesken...  

                                          Beyto