yaşasın ölümün sessizliği!

ölüm, 

yaşamın tüm gürültüsüne rağmen sessiz bir çığlık misali
akan bir damla göz yaşı acizliği... 
geride bırakılan bir yığın acı endişenin varlığı...
okyanusta, yaşamayı umut eden bir insanın masumiyeti ...
evet, işte gidiyor insan. hareketsiz, bir yığın et ve kemik bırakıp.
kelimelerin bittiği çizgilerin çekildiği o an zaman kavramının yokluğunu hissede hissede gidiyor
yaşasın ölümün sessizliği
nede çok şey anlatıyordu bu sessizlik
ne mutlu ki o varlığının amacını sezenlere..

                         eksik düşünceler
                                                                              beyto....